Özbilgin

Gerçek bilge.

Gerçek bilgiye sahip olan.

Gerçek bilgiyi bilen.

Gerçek ve sağlam bilgiye sahip.

Gerçekten bilen.

Gerçek ve samimi birliktelik.

Dürüst ve asil kan.

Kendine özgü, benlik.

Köylü, sade yaşamlı.

Bir Türk boyunun adı.

Bir Türk boyunun adı, yiğit.

İleri görüşlü, düşünceli.

Bilge hükümdar.

Allah’ın kulu + Temiz, iyi, güzel, hoş, tatlı huylu.

Geçen, akıp giden.

Yuvarlak ve dolgun yüzlü.

Bilgili, haberdar.

Yağmur gibi bilgili ve bilge.

Bilge, bilgili kişi.

Bilgi, bilgelik.

Bilgili ve akıllı yiğit.

Görmeyi bilen, anlayışlı.

İlim sahibi, bilgili.

Bilgili, bilge.

Allah'ın kulu.

Zararlı şeyleri ve sebeblerini bir hikmete mebni olarak yaratan Allah'ın kulu.

Gerçeğin kulu.

Daima diri olan, ebedi hayat sahibi, her şeye gücü yeten Cenab-ı Allah'ın kulu.

Nur sahibi, aydınlık, parlaklık sahibi olan Allah'ın kulu.

Cesur Türk, yiğit Türk.

Temiz ve saf Türk.

Peygamber çiçeğinin eşanlamlısı.

Küçük grup, yığın.

Öcünü al, intikam al.

İntikam alan.

Uzlaşmaya varabilmek için hak, istek veya savlarının bir bölümünden, karşı taraf yararına vazgeçme,…

Öğreten, bilge.

Öğüt veren, tavsiye eden.

Türklerin öğüt veren kişisi.

Övülen, takdir edilen.