Çökmek

1. 1

   Bulunduğu düzeyden aşağı inmek; çukurlaşmak, batmak, obrumak

   nesnesiz

   • “Altımız oynadı, toprak çöktü üstüme. Bağırıyordum. Toprak sıkıştırıyordu.”

     — Yaşar Kemal

2. 2

   Üzerinde bulunduğu yere yıkılmak

   • “Bir, bilemedin bir buçuk kulaçlık bir tavan çöktü bana kalırsa…”

     — Mustafa Necati Sepetçioğlu

3. 3

   bkz. çömelmek

   -e
4. 4

   Oturmak, birdenbire oturmak

   -e

   • “Soluk soluğa yere çöktü.”

     — Falih Rıfkı Atay

5. 5

   Birinin, bir şeyin üzerine çullanmak

6. 6

   Deve, sığır vb. olduğu yere oturmak

   • “Boz renkli bir kaya, tıpkı çökmüş bir hecin sırtını andırıyordu.”

     — Yakup Kadri Karaosmanoğlu

7. 7

   Şakak, avurt vb. içeri doğru girmek; çukurlaşmak

   • “Kadının yanakları daha fazla çöktü.”

     — Halide Edip Adıvar

8. 8

   Basmak, yayılmak

   • “Geceleri bazen öyle bir sessizlik çöküyor ki muharebenin bu yerlerde olduğuna insanın inanamayacağı geliyor.”

     — Necip Fazıl Kısakürek

9. 9

   Sis, duman vb. inerek kaplamak

   • “Alaca karanlıklar çökerken köşk bahçesinin parmaklıklarında görünmektedir.”

     — Salâh Birsel

10. 10

    Sarsılıp dinçliğini yitirmek

    mecaz

    • “Şayet iradesiz bir adamsanız az zamanda çürüyüp çökmeniz pek mümkündür.”

      — Refik Halit Karay

11. 11

    Tortu dibe inmek

12. 12

    Son bulmak, yıkılıp dağılmak; göçmek

    mecaz

    • “Bir gün vatan çöktü ve millî mabetler istila edildi.”

      — Aka Gündüz

13. 13

    Yoğun bir biçimde duymak

    -emecaz

    • “Mustafa Kemal'in içine ilk defa bu lisede vatan kaygısı çöktü.”

      — Falih Rıfkı Atay

6 harfli tüm kelimeler →Ç ile başlayan 6 harfli kelimeler →