İçeriğe geç

Bilgi · Sözlük

Cünüp

sıfat · köken: Arapça cunub

takı: büköken: Arapça cunub

Cünüp, Türkçe sözlükte sıfat olarak yer alan bir sözcüktür. İlk anlamı: “Dinin buyurduğu biçimde henüz yıkanmadığı için temiz sayılmayan (kimse); cenabet” (din bilimi alanında kullanılır). Bu sayfada 1 örnek cümle bulunur. Sözlük kaydında köken: Arapça cunub.

Cünüp İşaret Dilinde

Parmak alfabesiyle harf harf: izle, dokun, sınav modunda kendini dene.

Bir harfe dokun, yeniden oynasın.

Anlamlar

  1. 1

    Dinin buyurduğu biçimde henüz yıkanmadığı için temiz sayılmayan (kimse); cenabet

    sıfatdin bilimi
    • “Varsın, cünüp olanlar bir teneke su dökünüp paklansın, birer gusül abdesti alsınlar.”

      — Fahri Erdinç

Sözcük Karnesi

Sözcüğün ses ve yapı özellikleri (hesaplanmıştır).

Harf
5
2 ünlü · 3 ünsüz
Hece
2
Türkçede hece sayısı ünlü sayısıdır
Büyük ünlü uyumu
Uyar
ince ünlüler
Ters okunuşu
pünüc
ilk harf “c”, son harf “p”

5 harfli tüm kelimeler →C ile başlayan 5 harfli kelimeler →

Alfabede Yanında

Cünüp Hakkında Sık Sorulan Sorular

›Cünüp ne demek?

Dinin buyurduğu biçimde henüz yıkanmadığı için temiz sayılmayan (kimse); cenabet

›Cünüp ile ilgili örnek cümle var mı?

“Varsın, cünüp olanlar bir teneke su dökünüp paklansın, birer gusül abdesti alsınlar.” — Fahri Erdinç

›Cünüp hangi dilden gelmiştir?

Sözlük kaydında köken şöyle belirtilir: Arapça cunub.

Kaynak: Güncel Türkçe Sözlük verisi. Yer adı eşleşmeleri NVİ Ulusal Adres Veri Tabanı (2026) kayıtlarıyla, aksanlar korunarak birebir yazılış üzerinden yapılmıştır. Parmak alfabesi görselleri: kureansiklopedi.com.

İlgili Araçlar