Bilgi · Sözlük
Esef
isim · 2 anlam · köken: Arapça esef
Esef, Türkçede 2 ayrı anlamı bulunan bir sözcüktür (isim). İlk anlamı: “Olmaması, yapılmaması gereken veya yapılamayan bir şey için duyulan üzüntü” (eskimiş olarak işaretlidir). Bu sayfada 1 örnek cümle ve 2 deyim/atasözü bağlantısı bulunur. Sözlük kaydında köken: Arapça esef.
Esef İşaret Dilinde
Parmak alfabesiyle harf harf: izle, dokun, sınav modunda kendini dene.
Anlamlar
- 1
Olmaması, yapılmaması gereken veya yapılamayan bir şey için duyulan üzüntü
isimeskimiş“Ötekilerin yüzünde onunki gibi esefle karışmamış, bambaşka bir öfke vardı.”
— Tarık Buğra
- 2
bkz. yerinme
Sözcük Karnesi
Sözcüğün ses ve yapı özellikleri (hesaplanmıştır).
Deyimler, Atasözleri Ve Kalıp İfadeler
esef ile ilgili 2 ifade.
Alfabede Yanında
Esef Hakkında Sık Sorulan Sorular
›Esef ne demek?
Olmaması, yapılmaması gereken veya yapılamayan bir şey için duyulan üzüntü Sözlükte toplam 2 anlamı yer alır.
›Esef ile ilgili örnek cümle var mı?
“Ötekilerin yüzünde onunki gibi esefle karışmamış, bambaşka bir öfke vardı.” — Tarık Buğra
›Esef hangi dilden gelmiştir?
Sözlük kaydında köken şöyle belirtilir: Arapça esef.
›Esef ile kurulan deyim ve ifadeler nelerdir?
Örnekler: esef etmek; esef olunmak.
Kaynak: Güncel Türkçe Sözlük verisi. Yer adı eşleşmeleri NVİ Ulusal Adres Veri Tabanı (2026) kayıtlarıyla, aksanlar korunarak birebir yazılış üzerinden yapılmıştır. Parmak alfabesi görselleri: kureansiklopedi.com.