İçeriğe geç

Bilgi · Sözlük

Ezan

isim · köken: Arapça eẕān

köken: Arapça eẕān

Ezan, Türkçe sözlükte isim olarak yer alan bir sözcüktür. İlk anlamı: “Müslümanlıkta namaz vaktini bildirmek için müezzinin yüksek sesle yaptığı çağrı” (din bilimi alanında kullanılır). Bu sayfada 1 örnek cümle ve 9 birleşik sözcük bulunur. Sözlük kaydında köken: Arapça eẕān.

Ezan İşaret Dilinde

Parmak alfabesiyle harf harf: izle, dokun, sınav modunda kendini dene.

Bir harfe dokun, yeniden oynasın.

Anlamlar

  1. 1

    Müslümanlıkta namaz vaktini bildirmek için müezzinin yüksek sesle yaptığı çağrı

    isimdin bilimi
    • “Emirgân Camisi'nden yankılanan sabah ezanını duydular.”

      — Attilâ İlhan

Sözcük Karnesi

Sözcüğün ses ve yapı özellikleri (hesaplanmıştır).

Harf
4
2 ünlü · 2 ünsüz
Hece
2
Türkçede hece sayısı ünlü sayısıdır
Büyük ünlü uyumu
Uymaz
karışık ünlüler
Ters okunuşu
naze
ilk harf “e”, son harf “n”

4 harfli tüm kelimeler →E ile başlayan 4 harfli kelimeler →

Ezan İle Oluşan Birleşik Sözcükler

9 birleşik sözcük.

Alfabede Yanında

Ezan Hakkında Sık Sorulan Sorular

›Ezan ne demek?

Müslümanlıkta namaz vaktini bildirmek için müezzinin yüksek sesle yaptığı çağrı

›Ezan ile ilgili örnek cümle var mı?

“Emirgân Camisi'nden yankılanan sabah ezanını duydular.” — Attilâ İlhan

›Ezan hangi dilden gelmiştir?

Sözlük kaydında köken şöyle belirtilir: Arapça eẕān.

›Ezan ile oluşan birleşik sözcükler hangileridir?

Örnekler: ezan saati, ezan vakti, çifte ezan, iç ezan, akşam ezanı, ikindi ezanı, öğle ezanı, sabah ezanı.

Kaynak: Güncel Türkçe Sözlük verisi. Yer adı eşleşmeleri NVİ Ulusal Adres Veri Tabanı (2026) kayıtlarıyla, aksanlar korunarak birebir yazılış üzerinden yapılmıştır. Parmak alfabesi görselleri: kureansiklopedi.com.

İlgili Araçlar