İçeriğe geç

Bilgi · Sözlük

Lütufkâr

sıfat · köken: Arapça luṭf + Farsça -kâr

köken: Arapça luṭf + Farsça -kâr

Lütufkâr, Türkçe sözlükte sıfat olarak yer alan bir sözcüktür. İlk anlamı: “İyiliksever olan (kimse)” (eskimiş olarak işaretlidir). Bu sayfada 1 örnek cümle bulunur. Sözlük kaydında köken: Arapça luṭf + Farsça -kâr.

Lütufkâr İşaret Dilinde

Parmak alfabesiyle harf harf: izle, dokun, sınav modunda kendini dene.

Bir harfe dokun, yeniden oynasın.

Anlamlar

  1. 1

    İyiliksever olan (kimse)

    sıfateskimiş
    • “''Bihruz Bey, kendisine biraz kırgın sandığı profesörün bu lütufkâr iltifarını görünce sevincinden ne yapacağını şaşırdı.''”

      — Peyami Safa

Sözcük Karnesi

Sözcüğün ses ve yapı özellikleri (hesaplanmıştır).

Harf
8
3 ünlü · 5 ünsüz
Hece
3
Türkçede hece sayısı ünlü sayısıdır
Büyük ünlü uyumu
Uymaz
karışık ünlüler
Ters okunuşu
râkfutül
ilk harf “l”, son harf “r”

8 harfli tüm kelimeler →L ile başlayan 8 harfli kelimeler →

Alfabede Yanında

Lütufkâr Hakkında Sık Sorulan Sorular

›Lütufkâr ne demek?

İyiliksever olan (kimse)

›Lütufkâr ile ilgili örnek cümle var mı?

“''Bihruz Bey, kendisine biraz kırgın sandığı profesörün bu lütufkâr iltifarını görünce sevincinden ne yapacağını şaşırdı.''” — Peyami Safa

›Lütufkâr hangi dilden gelmiştir?

Sözlük kaydında köken şöyle belirtilir: Arapça luṭf + Farsça -kâr.

Kaynak: Güncel Türkçe Sözlük verisi. Yer adı eşleşmeleri NVİ Ulusal Adres Veri Tabanı (2026) kayıtlarıyla, aksanlar korunarak birebir yazılış üzerinden yapılmıştır. Parmak alfabesi görselleri: kureansiklopedi.com.

İlgili Araçlar