Bilgi · Sözlük
Mâni
isim · köken: Arapça māʿnī
Mâni, Türkçe sözlükte isim olarak yer alan bir sözcüktür. İlk anlamı: “Genellikle birinci, ikinci ve dördüncü dizeleri uyaklı olan, daha çok hecenin yedili ölçüsüyle söylenen halk şiiri” (edebiyat alanında kullanılır). Bu sayfada 1 örnek cümle, 3 birleşik sözcük ve 1 deyim/atasözü bağlantısı bulunur. Sözlük kaydında köken: Arapça māʿnī.
Mâni İşaret Dilinde
Parmak alfabesiyle harf harf: izle, dokun, sınav modunda kendini dene.
Anlamlar
- 1
Genellikle birinci, ikinci ve dördüncü dizeleri uyaklı olan, daha çok hecenin yedili ölçüsüyle söylenen halk şiiri
isimedebiyat“Her köyde mâni, türkü söyleyen biri var.”
— Melih Cevdet Anday
Sözcük Karnesi
Sözcüğün ses ve yapı özellikleri (hesaplanmıştır).
Mâni İle Oluşan Birleşik Sözcükler
3 birleşik sözcük.
Deyimler, Atasözleri Ve Kalıp İfadeler
mâni ile ilgili 1 ifade.
Alfabede Yanında
Mâni Hakkında Sık Sorulan Sorular
›Mâni ne demek?
Genellikle birinci, ikinci ve dördüncü dizeleri uyaklı olan, daha çok hecenin yedili ölçüsüyle söylenen halk şiiri
›Mâni ile ilgili örnek cümle var mı?
“Her köyde mâni, türkü söyleyen biri var.” — Melih Cevdet Anday
›Mâni hangi dilden gelmiştir?
Sözlük kaydında köken şöyle belirtilir: Arapça māʿnī.
›Mâni ile kurulan deyim ve ifadeler nelerdir?
Örnekler: mâni düzmek (veya yakmak).
›Mâni ile oluşan birleşik sözcükler hangileridir?
Örnekler: ayaklı mâni, cinaslı mâni, ündeşli mâni.
Kaynak: Güncel Türkçe Sözlük verisi. Yer adı eşleşmeleri NVİ Ulusal Adres Veri Tabanı (2026) kayıtlarıyla, aksanlar korunarak birebir yazılış üzerinden yapılmıştır. Parmak alfabesi görselleri: kureansiklopedi.com.