Bilgi · Sözlük
Mukabele
isim · 4 anlam · köken: Arapça muḳābele
Mukabele, Türkçede 4 ayrı anlamı bulunan bir sözcüktür (isim). İlk anlamı: “Toplu yerlerde yüksek sesle hatim okunurken Kur'an okumasını bilenlerin gözleriyle Kur'an'ı takip etmesi, bilmeyenlerin dinlemesi”. Bu sayfada 1 örnek cümle ve 3 deyim/atasözü bağlantısı bulunur. Sözlük kaydında köken: Arapça muḳābele.
Mukabele İşaret Dilinde
Parmak alfabesiyle harf harf: izle, dokun, sınav modunda kendini dene.
Anlamlar
- 1
Toplu yerlerde yüksek sesle hatim okunurken Kur'an okumasını bilenlerin gözleriyle Kur'an'ı takip etmesi, bilmeyenlerin dinlemesi
isim“Tevfik'in kızı selatin camilerine ramazanda mukabele için büyük ücretlerle çağrılıyordu.”
— Halide Edip Adıvar
- 2
bkz. karşılık
- 3
Karşı gelme
eskimiş - 4
Karşılıklı yapılan okuma
eskimiş
Sözcük Karnesi
Sözcüğün ses ve yapı özellikleri (hesaplanmıştır).
Deyimler, Atasözleri Ve Kalıp İfadeler
mukabele ile ilgili 3 ifade.
Alfabede Yanında
Mukabele Hakkında Sık Sorulan Sorular
›Mukabele ne demek?
Toplu yerlerde yüksek sesle hatim okunurken Kur'an okumasını bilenlerin gözleriyle Kur'an'ı takip etmesi, bilmeyenlerin dinlemesi Sözlükte toplam 4 anlamı yer alır.
›Mukabele ile ilgili örnek cümle var mı?
“Tevfik'in kızı selatin camilerine ramazanda mukabele için büyük ücretlerle çağrılıyordu.” — Halide Edip Adıvar
›Mukabele hangi dilden gelmiştir?
Sözlük kaydında köken şöyle belirtilir: Arapça muḳābele.
›Mukabele ile kurulan deyim ve ifadeler nelerdir?
Örnekler: mukabelede bulunmak; mukabele etmek; mukabele okumak.
Kaynak: Güncel Türkçe Sözlük verisi. Yer adı eşleşmeleri NVİ Ulusal Adres Veri Tabanı (2026) kayıtlarıyla, aksanlar korunarak birebir yazılış üzerinden yapılmıştır. Parmak alfabesi görselleri: kureansiklopedi.com.