Bilgi · Sözlük
Rütbe
isim · 2 anlam · köken: Arapça rutbe
Rütbe, Türkçede 2 ayrı anlamı bulunan bir sözcüktür (isim). İlk anlamı: “Subay, astsubay ve polislerin sahip olduğu, astlık üstlük ilişkilerini düzenleyen basamak; paye”. Bu sayfada 2 örnek cümle ve 3 birleşik sözcük bulunur. Sözlük kaydında köken: Arapça rutbe.
Rütbe İşaret Dilinde
Parmak alfabesiyle harf harf: izle, dokun, sınav modunda kendini dene.
Anlamlar
- 1
Subay, astsubay ve polislerin sahip olduğu, astlık üstlük ilişkilerini düzenleyen basamak; paye
isim“Ben de nişancı taburunun subaylarını rütbeleriyle, isimleriyle bilirdim.”
— Necati Cumalı
- 2
bkz. aşama
“Müfit vatandaş yetiştirmenin kutsi zevki de her rütbenin, her zevkin fevkinde değil midir?”
— Etem İzzet Benice
Sözcük Karnesi
Sözcüğün ses ve yapı özellikleri (hesaplanmıştır).
Rütbe İle Oluşan Birleşik Sözcükler
3 birleşik sözcük.
Alfabede Yanında
Rütbe Hakkında Sık Sorulan Sorular
›Rütbe ne demek?
Subay, astsubay ve polislerin sahip olduğu, astlık üstlük ilişkilerini düzenleyen basamak; paye Sözlükte toplam 2 anlamı yer alır.
›Rütbe ile ilgili örnek cümle var mı?
“Ben de nişancı taburunun subaylarını rütbeleriyle, isimleriyle bilirdim.” — Necati Cumalı
›Rütbe hangi dilden gelmiştir?
Sözlük kaydında köken şöyle belirtilir: Arapça rutbe.
›Rütbe ile oluşan birleşik sözcükler hangileridir?
Örnekler: rütbe indirimi, rütbe sıralaması, tenzilirütbe.
Kaynak: Güncel Türkçe Sözlük verisi. Yer adı eşleşmeleri NVİ Ulusal Adres Veri Tabanı (2026) kayıtlarıyla, aksanlar korunarak birebir yazılış üzerinden yapılmıştır. Parmak alfabesi görselleri: kureansiklopedi.com.