Bilgi · Sözlük
Zebun
sıfat · köken: Farsça zebūn
Zebun, Türkçe sözlükte sıfat olarak yer alan bir sözcüktür. İlk anlamı: “Güçsüz, zayıf, âciz olan” (eskimiş olarak işaretlidir). Bu sayfada 1 örnek cümle ve 4 deyim/atasözü bağlantısı bulunur. Sözlük kaydında köken: Farsça zebūn.
Zebun İşaret Dilinde
Parmak alfabesiyle harf harf: izle, dokun, sınav modunda kendini dene.
Anlamlar
- 1
Güçsüz, zayıf, âciz olan
sıfateskimiş“İnsan gözünden ziyade, bu kafese konmuş vahşi, yırtıcı hayvanların, içleri hırs, haşinlik ve ürkeklikle dolu, heybetli fakat zebun gözlerine benziyordu.”
— Refik Halit Karay
Sözcük Karnesi
Sözcüğün ses ve yapı özellikleri (hesaplanmıştır).
Deyimler, Atasözleri Ve Kalıp İfadeler
zebun ile ilgili 4 ifade.
Alfabede Yanında
Zebun Hakkında Sık Sorulan Sorular
›Zebun ne demek?
Güçsüz, zayıf, âciz olan
›Zebun ile ilgili örnek cümle var mı?
“İnsan gözünden ziyade, bu kafese konmuş vahşi, yırtıcı hayvanların, içleri hırs, haşinlik ve ürkeklikle dolu, heybetli fakat zebun gözlerine benziyordu.” — Refik Halit Karay
›Zebun hangi dilden gelmiştir?
Sözlük kaydında köken şöyle belirtilir: Farsça zebūn.
›Zebun ile kurulan deyim ve ifadeler nelerdir?
Örnekler: zebun etmek; zebun kalmak; zebun olmak; zebunu olmak.
Kaynak: Güncel Türkçe Sözlük verisi. Yer adı eşleşmeleri NVİ Ulusal Adres Veri Tabanı (2026) kayıtlarıyla, aksanlar korunarak birebir yazılış üzerinden yapılmıştır. Parmak alfabesi görselleri: kureansiklopedi.com.